Aswoensdag

Na de 3 dolle dagen van carnaval, die dit jaar op een bijzonder sobere wijze gevierd wordt, beginnen we aan de Vastentijd. Een tijd van soberheid en bezinning ter voorbereiding op Pasen.
Aan het begin van de Vastentijd staat ‘Aswoensdag’. Een dag waarop gelovigen het ‘askruisje’ opgelegd krijgen: een eeuwenoude traditie die door de eeuwen heen op verschillende wijze werd toegepast.

Waarom as?
As staat symbool voor de menselijke eindigheid en sterfelijkheid. Op Aswoensdag worden we er dus aan herinnerd dat we slechts een beperkte tijd op aarde hebben. Enerzijds kan dat besef ons triestig en moedeloos maken. Anderzijds kan het ons ook aanmoedigen om de kostbare tijd die we hebben zo kwaliteitsvol mogelijk in te vullen, zowel in de relatie met onszelf, de ander, de natuur, en als in onze verhouding tot het overstijgende, het betekenisvolle, of tot God.
In de lijn hiervan wijst as er ons ook op dat we niet volmaakt zijn. We zijn niet alleen ‘beperkt’ in onze levensduur, maar ook ‘kwaliteitsvolle’ omgang in onze relatie met onszelf, anderen, de natuur of met God laat soms te wensen over. Met het askruisje drukken we dan ook het besef uit dat we fouten en tekortkomingen hebben en dat we hiermee, gedurende de komende vastentijd, aan de slag willen gaan.
Bovendien heeft as een reinigende kracht. In primitieve culturen werd as zelfs gebruikt om te wassen. Deze symboliek onthult dan ook dat de vastenperiode gezien kan worden als een periode van ‘reiniging’.
Voor de laatste betekenis die schuilgaat achter het ‘as’ van het askruisje verwijzen we naar een eeuwenoude gewoonte om braakland af te branden om de grond zo opnieuw heel vruchtbaar te maken. Vruchtbaarheid ofwel nieuw leven dat hieruit volgt wordt ons dus toegewenst bij het opleggen van het askruisje. Met andere woorden: niet onze tekortkomingen worden in de verf gezet, maar juist de nieuwe kansen die we krijgen. Als dat geen hoopgevende boodschap is!


De rijke symboliek van het kruis.
Het as dat op zich al een heel diepe symbolische betekenis heeft, wordt al sinds de twaalfde eeuw in de vorm van een kruisje aangebracht. Dit kruisje geeft de kern van het christelijk geloof weer: niet de dood heeft het laatste woord, maar wel het goede, de verrijzenis, het leven! 40 dagen lang willen christenen zich richten op die hoopvolle boodschap, met als bedoeling uiteraard dat deze ‘oefentijd’ ook nog lang daarna zijn vruchten afwerpt. Hiervoor worden zij geïnspireerd door Gods droom en het voorbeeld van Jezus die deze droom handen en voeten geeft. Deze droom weerspiegelt een leven waar het goed is voor elke mens en al wat leeft. Met dit kruisje geven christenen aan dat ze willen ‘denken, spreken en doen’ zoals Jezus.

Comments are closed.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑