1e zondag vastentijd: Beproeving

Jezus’ beproeving in de woestijn (Mc.1,12-15)

Onder inspiratie van de Geest trekt Jezus naar de  woestijn. Hiermee loopt Hij in het spoor van het volk dat 40 jaar in de woestijn verbleef voordat ze het Beloofde Land binnen gingen.

Woestijn: verstoken van ieder comfort of afleiding; teruggeworpen op jezelf, op het innerlijke, met je goede en minder fraaie kanten. Spontaan zullen we niet snel hiervoor kiezen, we leven immers eerder van de impulsen die van buiten komen, hoe anderen naar ons kijken! Daarom mogen we ons best eens vaker de vraag stellen of we daadwerkelijk ‘vrije’ mensen zijn? Een prachtige carrosserie is immers van weinig waarde wanneer de motor versleten is!

12 In die tijd dreef de Geest Jezus naar de woestijn.
13 Veertig dagen bracht Hij in de woestijn door,
terwijl Hij door de satan op de proef werd gesteld.
Hij verbleef bij de wilde dieren en de engelen
bewezen Hem hun diensten.
14 Nadat Johannes was gevangen genomen
ging Jezus naar Galilea en verkondigde
Gods Blijde Boodschap.
15 Hij zei:
„De tijd is vervuld en het Rijk Gods is nabij;
bekeert u en gelooft in de Blijde Boodschap.”

Het evangelie van deze zondag wil ons daarom helpen om tot een ‘hoger’ niveau te geraken. Gods Geest, diezelfde Geest die Jezus naar de woestijn dreef, is ook de Geest die wij mochten ontvangen door ons doopsel en vormsel. Hij leert ons met nieuwe ogen naar onszelf te kijken, om onze relatie tot God en de medemens te (her)ontdekken. Maar hiervoor is inkeer nodig, tijd en ruimte voor bezinning. In de woestijn is ‘buitenkant’ immers van minder belang, maar ervaren we waar het in het leven écht om gaat. Ons grote ‘ik’ moet dan een stap opzij zetten.

Het mensenleven heeft vaak veel weg van een woestijn. We zijn allemaal ‘zoekende’ mensen’, want er zijn geen gebaande wegen. Dat maakt ’t soms moeilijk en onaantrekkelijk. Maar de vastentijd is een uitgelezen periode om God op het spoor te komen. Dan ontdekken we hoe Hij trouw met ons op weg gaat, hoe Hij in deze moeilijke tijd nieuwe dingen tot stand brengt.

Pasen is voor velen geworden tot een louter traditioneel feest, met paaseieren en klokkengelui. Maar Opstaan, verrijzen tot nieuw leven kan ook voor ons realiteit worden als wij ons laten aanspreken door Gods Geest.

Ik wens u een vastentijd toe waar de vreugde ons hart doet openbloeien voor het nieuwe leven in ons; dat er nieuwe hoop zichtbaar en hoorbaar wordt in ons spreken en kijken naar elkaar! Veertig dagen worden ons geschonken om Jezus te volgen en Gods Koninkrijk dichterbij te brengen: liefde brengen waar die ontbreekt, recht en gerechtigheid laten geschieden, werken aan een wereld naar Gods hart.

Dan wacht ons in de Paasnacht licht en water ten leven!

P. Bronneberg, pastoor-deken

Reacties zijn gesloten.

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑