Pasen doorbreekt de stilte

De afgelopen vastentijd, bijzonder de laatste dagen in de Goede Week, kenmerkte de liturgie zich door de stilte. Stil staan bij het lijden van de Heer, stil staan ook bij ons eigen leven. Hetgeen we de afgelopen week hebben herdacht, is hetgeen de hele heilsgeschiedenis van de mens bepaald heeft. Pas afgelopen nacht, vol vreugde klonk de jubelzang, klonken weer eens de eerste alleluia’s.

Het is een traditie in de Joodse gemeenschap, dat wanneer iemand gestorven is, familie en vrienden in stilte bij de nabestaanden in huis zitten om rouw en medeleven uit te drukken. Woorden heffen het verdriet niet op of nemen het gemis niet weg, maar de aanwezigheid, de nabijheid is voldoende.

Zo kunnen we ons voorstellen hoe men bij elkaar gezeten heeft daar in Jeruzalem! Niet voor niets dat de kerk Paaszaterdag ook wel ‘Stille Zaterdag’ noemt.
Totdat Maria Magdalena, in alle vroegte – want het was nog donker – besluit om naar het graf te gaan. Ook Petrus en Johannes gaan in ‘stilte’ naar het graf. We hoorden: “hij zag en geloofde”.

Stilte is in onze dagen vaak ver te zoeken. Sterker nog, we hebben er vaak moeite mee. Ook dit Paasweekend is er veel lawaai, op straat, praten, muziek, facebook, enzovoort – en vaak nog veel door elkaar. We houden ons veel liever bezig, want van stilte worden we onrustig. Terwijl we ook weten dat we de stilte nodig hebben: om eens na te denken over hetgeen je overkomt en diep raakt.

Het is de stilte die de leerlingen gebracht heeft tot geloof. Terwijl Jezus in hun midden was, terwijl ze bezig waren, konden ze niet tot geloof komen. Het sterven heeft hun geraakt en stil gemaakt. Nu pas kunnen ze zien en geloven. Nu pas dringt het wonder door, en kunnen ze verstaan dat Jezus niet bij de doden hoort, maar dat Hij leeft. Hun verdriet maakte plaats voor vreugde en hoop, waardoor ze gingen vertellen wat er was gebeurd.

Op Paasmorgen heeft Jezus de stilte doorbroken. Hij was er, met een woord van bemoediging, met een woord van vrede, met een opdracht om te geloven en het nieuws te verkondigen.

“Gaat aan de leerlingen zeggen: Hij leeft en Hij gaat u voor naar Galilea” hoorden we deze paasnacht. Een woord om allen die terneer geslagen zijn op te roepen om uit het gesloten Jeruzalem van verdriet te vertrekken en er op uit gaan om deze boodschap uit te dragen in vreugde en hoop.

Ook in onze dagen wachten velen op zulke woorden van hoop. Ieder van ons mag de angst en stilte doorbreken. Dat noemen we vandaag ‘perspectief’: ons leven is niet zinloos! Wat ons overkomt, lijden, zorgen of vreugde: Hij ziet ons en heeft voor ons het leven gewonnen.

Zulk een geloof en hoop wens ik u allen toe, dan zal het daadwerkelijk een Zalig Paasfeest voor ons en onze dierbaren zijn.

Lezingen van de dag:
Hand.10, 34a.37-43
1 Kor.5, 6b-8
Joh.20, 1-9

Paaswake 2021

De Paaswake van zaterdagavond 20.00 uur in Gulpen:

Dit jaar kon het weer, samen komen om de Paaswake te vieren. Binnen de genzen van de regels, en met een beperkt aantal gelovigen.

Dank aan de vele vrijwilligers van de parochie en aan de jongeren van KPJ, die wederom buiten voor het paasvuur zorgden.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑