Met Moeder Maria onder het kruis

Bij het schrijven van dit stukje vieren we in de kerk het feest van Kruisverheffing (14 sept) en Maria, moeder van Smarten (15 sept).
Ook wij dragen onze dagelijkse zorgen en pijnen, en mogen telkens opkijken naar het Kruis om kracht en troost te vragen. Ook onze hemelse moeder Maria. Want, wat heeft zij niet moeten meemaken?

We kijken misschien terug op een vreemde zomervakantie. De coronapandemie heeft menig reisplan omver geworpen en daar kwam de overstroming nog bij. Meer dan ooit worden niet alleen aan wetenschappers vragen gesteld om uitleg, maar menigeen zal z’n ogen omhoog heffen en God vragen: “Waar ben je? Kom ons te hulp!”

Op zulke momenten van zware beproeving is vertrouwensvol opkijken naar het kruis best wel zwaar. Misschien juist daarom dat ons Maria, als onze hemelse moeder, geschonken is. Zij staat ons als voorbeeld, om door de pijn en zorg heen, te blijven opkijken naar Hem. Hij, die niet vluchtte maar Zijn leven gaf. Haar Zoon. “Doe maar wat Hij u zeggen zal”.

In deze oktobermaand, toegewijd aan de rozenkrans, worden wij uitgenodigd om op haar voorspraak te komen tot haar Zoon. Door het bidden van de rozenkrans het vertrouwen uitspreken dat ons het lijden niet wordt weggenomen, maar ons de kracht geschonken wordt om dit te dragen. Meer nog, de bereidheid tonen om mee te werken om het lijden van elkaar te verlichten.

Wees er verzekerd van, zo’n vertrouwen doet ons op een andere manier opkijken naar het kruis!

P. Bronneberg, pastoor-deken

Reacties zijn gesloten.

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑