Tranen van hoop…

Meimaand, Mariamaand…

Begin deze eeuw liet de Israëlische regering een 10 meter hoge, betonnen muur bouwen op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Niet ver van Bethlehem staat deze muur pal voor de toegang tot een klooster van zusters Benedictinessen. Uit protest hingen de zusters affiches op, die mettertijd vervangen werd door een heuse muurschildering van de hand van hun iconenmeester.

Het is een klassieke afbeelding van Maria, maar onder haar verschijnt een open poort, die zicht lijkt te geven op de olijfbomen achter de muur. Maria vervult immers een bijzondere rol in het Jodendom, Christendom en Islam.

Deze schildering zal door velen politiek opgevat worden, maar veel meer is het intussen een plaats geworden van gebed. Evenals de zusters, komen velen er bidden tot Maria, die muren doet vallen, allereerst de muren in ons eigen hart.

In deze Meimaand, toegewijd aan Maria, worden ook wij bijzonder uitgenodigd om tot Maria te komen. Met onze zorgen, met onze tranen. Op deze muurschildering zien we dat Maria een traan wegneemt. Zij wil ook ons nabij zijn. Aangezien tranen overal hetzelfde voelen, mogen we in deze meimaand bijzonder stil staan bij alle slachtoffers van oorlog en geweld.

Bidden dat Maria ook deze muren van haat en onverdraagzaamheid mag slopen. Dat poorten geopend mogen worden tot vrede.

P. Bronneberg, pastoor-deken

Reacties zijn gesloten.

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑