14 september: feest van Kruisverheffing

“De mensenzoon moet worden omhoog geheven, zoals Mozes eens de slag omhoog hief in de woestijn” (Joh.3,14).

Het is een van de oudste feesten in de Kerk. De oorsprong voert ons terug naar de 4e eeuw van onze tijdrekening. Keizerin Helena – moeder van keizer Constantijn – ging op bedevaart naar Jeruzalem. Op die bedevaart ontdekt zij het heilig Graf en het heilig Kruis van Jezus Christus. Op de plaats waar het heilig Graf werd ontdekt wordt de heilig Grafkerk gebouwd en ingewijd op 14 september 335. Op deze dag wordt aan de pelgrims het heilig Kruis getoond.

Wanneer de kruistochten naar Jeruzalem trekken om de stad te heroveren voor de christenen ontstaat een grote verering voor het heilige Kruis.

Als christenen mogen we het kruis ook een plaats geven in het leven. Het doet ons stil staan bij momenten van beproeving, om kracht en hoop te putten; maar ook als teken van Gods bescherming. Ja ieder van ons heeft bij tijd en wijle wel een kruis te dragen: bij ziekte of lijden, en dan kan het zwaar wegen. Zelfs Jezus viel er driemaal onder op weg naar Golgotha.

Maar het kruis mag ook een teken van hoop zijn: dat niet lijden het laatste woord heeft, maar Gods liefde. Als wij gelovig opkijken naar het kruis worden we geconfronteerd met onze eigen kleinheid, met wat er verkeerd loopt in ons leven. Niet om ons schuldbesef aan te wakkeren, maar om Gods barmhartigheid en Gods liefde te ervaren. Jezus heeft immers zelf ook onze kwetsbaarheid gekozen om ons te doen opstaan uit lijden en dood naar het leven, eeuwig leven.

Reacties zijn gesloten.

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑