De decembermaand is elk jaar weer een tijd van licht en verwachting. Buiten is het donker, de dagen kort, maar binnen branden kaarsen die warmte brengen. En zo is het eigenlijk ook met ons geloof: midden in de donkere momenten van ons leven mogen we vertrouwen dat er licht is: dat er altijd Iemand is die met ons meegaat.
Nu Kerstmis nadert, vieren we de komst van nieuw licht, een teken van hoop midden in onze wereld. In een klein kind werd Gods liefde voor ons zichtbaar: een kind in een kribbe, Gods eigen Zoon werd geboren. Daar, in de eenvoud van Bethlehem, laat God zien dat Hij mens wil worden tussen mensen. Niet ver weg, maar dichtbij in onze vreugde en verdriet, in onze zorgen en verwachtingen.
Kerst nodigt ons uit om ook zelf dat licht te zijn: een vriendelijk woord, een beetje aandacht, een bezoekje aan iemand die zich eenzaam voelt. Het zijn deze kleine gebaren die de wereld lichter maken. Want het echte kerstlicht schijnt niet alleen in kerstbomen of in de mooi versierde straten en huizen, maar vooral in de harten van mensen die omzien naar elkaar.
En dit wens ik u van harte toe: moge dit kerstfeest voor ieder van ons een tijd zijn van vrede en verwondering. Dat we opnieuw iets mogen voelen van de warmte waarmee God naar ons omziet. En dat het licht van Kerst ook in het nieuwe jaar mag blijven branden in onze gezinnen, onze gemeenschap en in ons hart.
Ik wens u, en allen die u dierbaar zijn, mede namens kapelaan Jerry en kapelaan Kessels, een zalig Kerstfeest en een gezegend nieuw jaar, vol vrede, licht en liefde.
Patrick Lipsch, pastoor-deken