De maand mei wordt in de katholieke traditie van oudsher de meimaand genoemd: een tijd waarin wij op een bijzondere manier stilstaan bij Maria. Door de jaren heen hebben velen in deze periode haar nabijheid gezocht, om hun zorgen en dankbaarheid aan haar toe te vertrouwen en zich door haar geloof te laten inspireren.
Maria is een vrouw van eenvoud en vertrouwen. In haar “ja-woord” klinkt een diep geloof door, een bereidheid om zich toe te vertrouwen aan een weg die zij niet volledig kon overzien. Juist daarin is zij ons nabij. Want ook in ons eigen leven is niet alles zeker of voorspelbaar. Ook wij kennen momenten van vreugde en dankbaarheid, maar evengoed tijden van zorg, twijfel en verdriet. In al die momenten mogen wij ons gedragen weten door haar voorbeeld: een stille kracht, een gelovig hart, een open houding naar God en naar de ander.
In onze omgeving zijn vele Mariakapelletjes te vinden, kleine plekken van rust langs wegen en paden, vertrouwd voor velen. Ze nodigen uit om even stil te staan, een kaarsje aan te steken en een moment van gebed te nemen. Het zachte licht van zo’n kaarsje verwoordt soms wat moeilijk in woorden te zeggen is: een zorg, een dank, een verlangen. Juist daar, in die eenvoud, ervaren mensen vaak iets van nabijheid en troost.
Maria herinnert ons eraan dat geloof niet alleen iets is van grote woorden of bijzondere momenten, maar juist ook van het alledaagse leven. In de gewone dingen van elke dag mogen wij proberen te leven met aandacht, met zachtheid en met vertrouwen. Zoals zij haar weg ging, stap voor stap, zo mogen ook wij onze weg gaan, gedragen door hoop.