Februari is een bijzondere maand: het is nog winter, de bomen zijn kaal en de dagen kunnen grijs zijn. Toch gebeurt er iets bijna onopvallend: het licht komt terug. Elke dag wordt het een beetje langer licht. Dat kleine verschil merken we misschien niet meteen, maar het is er wel. En juist dat past mooi bij de tijd die we in de kerk beleven.
Aan het begin van februari vieren we Maria Lichtmis, op 2 februari. We staan dan stil bij het moment waarop Maria en Jozef hun kindje Jezus naar de tempel brengen. Daar ontmoet Simeon het kind en hij herkent in Jezus een licht voor alle mensen. Daarom worden in de kerk de kaarsen gezegend. Het licht van de kaars staat symbool voor Gods nabijheid: God die met ons meegaat door het leven, ook wanneer ons leven donker of moeilijk aanvoelt. Een brandende kaars kan troost geven, rust brengen en hoop oproepen.
Kort daarna, rond 3 februari, ontvangen we de Blasiuszegen. Met twee gekruiste kaarsen wordt ons Gods zegen meegegeven, met het gebed om bescherming en gezondheid, vooral tegen keelziekten. Het is een oud en eenvoudig gebruik, maar voor veel mensen nog steeds heel waardevol. De Blasiuszegen laat zien dat geloof ook heel dicht bij het dagelijkse leven staat.
Februari is natuurlijk ook de maand van carnaval, vaak het vijfde seizoen genoemd. Het is een tijd van samen vieren, van muziek en ontmoeting, van even loskomen van het gewone leven. Die uitbundigheid staat niet los van wat daarna komt. Carnaval vormt als het ware de overgang naar de veertigdagentijd. Na het vieren en het samen genieten, nodigt de kerk ons uit om weer te vertragen, stil te worden en bewust te leven. Zo horen vreugde en bezinning bij elkaar, ieder op zijn eigen moment.
Zo vormen licht, zegen, vreugde en stilte samen de weg door de maand februari. Midden in de winter worden we uitgenodigd om hoopvol te blijven, om dankbaar te genieten van wat ons gegeven wordt en om met vertrouwen de weg naar Pasen te beginnen.