Een nieuwe stagair in onze parochies

Dag! Mijn naam is Tomek, ik kom uit Polen en ik ben zesentwintig. Ik heb vier zussen en een broer, ik ben de jongste. Ik ben ook oom van zeventien neefjes en nichtjes. Mijn ouders waren altijd actief in de kerk. Sinds 1990 maken zij deel uit van neokatechumenale gemeenschap in een parochie in Wroclaw, de stad waar ik opgegroeid ben. Daardoor groeide ik in een katholieke en zeer gelovige omgeving op, waar mijn roeping plaats tot groei vond. Al toen ik dertien was voelde ik dat de Heer mij riep om priester te worden, maar ik vluchtte ervan weg. God herinnerde mij er altijd aan door concrete gebeurtenissen, bijvoorbeeld eens moesten wij op middelbare school een vragenlijst invullen waaruit zou moeten blijken voor welk beroep zijn wij het meest geschikt. Alle andere klasgenoten hadden als uitslag iets van politie, agent of leraar, maar ik had priester of acteur. Desalniettemin wilde ik na de middelbare school niet naar het seminarie gaan. Ik ben natuurkunde gaan studeren in politechnica van Wroclaw, iets dat ik altijd wilde doen. Ofschoon ik hield van de lessen en goede cijfers had, voelde ik onophoudelijk dat het niet de plaats was waar ik moet zijn. Na drie maanden was het gevoel zo sterk geworden dat ik het niet meer tegen kon houden. Het gebeurde op een dag dat ik te laat opgestaan ben om de trein te pakken en had ik geen mogelijkheid om op tijd naar de les te komen. Ik keerde dus terug naar huis en ik begon het morgengebed te bidden. In de korte lezing van die dag stond “Nu is het gekomen voor jullie om van een lange slaap te ontwaken.” Voor mij was het duidelijk wat de Heer ermee wilde zeggen. Meteen na het gebed belde ik naar een priester met wie ik bevriend was, die mij hielp om de weg naar het seminarie te vinden. Na afloop van acht maanden van verschillende ontmoetingen en samenkomsten werd mij de vraag gesteld of ik bereid ben naar een seminarie te gaan op elke plaats ter wereld. Ik heb daarop “ja” gezegd  en in september 2020 werd ik gevraagd of ik bereid ben naar het seminarie in het bisdom Roermond te gaan. Op 5 oktober was ik al op het grootseminarie van Blankenberg in Cadier en Keer. Nu begin ik met mijn zesde en laatste jaar van opleiding en onder de leiding van deken Lipsch hoop ik in praktijk te brengen waarover ik op Rolduc de lessen krijg. Gedurende een jaar hoop ik hier behulpzaam te zijn en veel te leren. Tot doel stel ik mij tenminste een beetje het dialect te leren ook al het voor nu onmogelijk blijkt.